Ras: KWPN
Leeftijd: 5 jaar oud
Probleem: "Hoefkatrolontsteking"

Ulster werd ons aangeboden wegens struikelen en kreupelheid. Hij is door diverse gespecialiseerde klinieken onderzocht. Hierbij kwam “hoefkatroontsteking” aan het licht.

Onze indruk was dat het eerder ‘hoefverwaarlozing’ zou kunnen zijn. Hierna volgt een beschrijving van onze bevindingen met foto’s. (28 sep.2005)

De hoefwand wijkt van sterk naar buiten toe uit met forse breuklijnen in de kwartieren. Dit duidt op een slechte kwaliteit van de laminae (d.i. de verbinding tussen hoefbeen en hoefwand), met als gevolg dat het hoefbeen gaat zakken. Inspectie van de onderzijde bevestigt dit. De zool is door het gedaalde hoefbeen te plat geworden (tussen punt van de straal en het niveau witte lijn behoort minimaal 1 cm diepte te zijn).

De achterkant van de hoef loopt te schuin naar voren (ondergeschoven verzenen) en de steunsels zijn liggend en groeien gedeeltelijk over de zool.

Dit soort hoefafwijkingen zien we vaak indien er geen -  of minimaal hoefonderhoud is gepleegd. De toon wordt dan te lang en de verzenen gaan onderschuiven. Dit leidt tot abnormaal grote belasting van het hoefkatrolgebied, door een grotere hefboomwerking en directe inwerking van (de naar voren verschoven) belasting onder de hoefkatrol.

Een ander nadelig effect van een te lange wand zijn witte lijn beschadigingen en hoefscheuren.

Ulster had hoefijzers met zijlippen. Zijlippen  worden aangebracht, indien de hoefwanden naar buiten toe uitwijken. Dit heeft geen zin.

Een bevestiging van de verwaarlozing van de hoeven is het feit dat Ulster nog niet gewend is aan het optillen en bewerken van de achterbenen.

Bij het monsteren op de rechte lijn is het volgende opvallend:

• gemakkelijk struikelen

• onzekere stap

• korte paslengte

• kreupel rechtsvoor

Foto’s direct na ijzerafname:

Zijdelingse opname van de rechter voorhoef. De breuklijn in de kwartieren t.g.v. de ernstige vervorming van de hoef is duidelijk . De verzenen zijn sterk onderschoven. De toon wijkt al halverwege af van de (denkbeeldige) belijning van het hoefbeen. De kroonrand is sterk opgebogen ter hoogte van de kwartieren.

Opname rechter voorhoef van voren gezien. Duidelijk is het wijken van de wand t.o.v. het hoefbeen te zien. Verder zijn er duidelijk hoefscheuren waarneembaar. Ook zijn er aanwijzingen voor dat recentelijk de toon teruggeraspt is.

Onderzijde rechter voorhoef: te lange wand. Liggende steunsels. Witte lijn defecten.

Ondergeschoven verzenen.  De punt van straal ligt teveel aan de oppervlakte. Gelukkig heeft de afdeling Röntgenologie van de faculteit bevestigd dat Ulster geen hoefkatrol ontsteking heeft.

Opmerking voor de paardenpractici: ben terughoudend met het geladen oordeel “hoefkatrol”. Hoefkatrolontsteking is geen diagnose: het kan hoogstens op pijn duiden in de achterste helft van de hoef. Veel paarden worden onterecht veroordeeld tot de strop vanwege omstreden straalbeen afwijkingen (voedingskanalen, stadium 1 t/m 4).  

Ulster is een leuk paard, met een fijn karakter. Het zou te betreuren zijn als hij in ‘de handel’ of ‘erger’ terecht komt.

De prognose van zijn aandoening is in het reguliere circuit zeer somber.

Echter het is ons inziens mogelijk om Ulster te revalideren volgens de methode van ‘Natural Horsemanship’ . Dit houdt in: bekapping volgens de natuurlijke hoefvorm, permanent weidegang, regelmatig training op harde ondergrond, en natuurgetrouwe voeding. De periode, die hiervoor nodig is, bedraagt 6 tot 12 maanden.

De Stichting Biomentor heeft Ulster afgelopen herfst overgenomen en de revalidatie verloopt volgens plan. De hoefscheuren van ulster zijn grotendeels genezen (niet alleen vanuit de kroonrand, maar ook vanuit de wandlederhuid). Zijn toon is nog iets te lang en verzenen zijn nog teveel ondergeschoven. 

Ulster gaat nu (mei 2005) terug naar de vorige eigenaar om zijn carriere als sportpaard te vervolgen.

De eigenaar gaat onze cursus hoefbekappen volgen en er zijn voorwaarden gesteld aan zijn (toekomstige) leefomstandigheden.

Zie hieronder een foto van mei 2006: de toon is nog te lang, maar door de positie van het hoefbeen, durven we de toon niet nog verder in te korten.