Huisvesting
Ons paard is geen hol of grotbewoner.

Wat hij in zijn natuurlijke leefomgeving vindt is:

…zonlicht…wind…ruimte…beweging…contact…water…altijd knabbelen

Het gemiddelde paard heeft het volgende: tien vierkante meter eigen toilet, bedompte lucht, weinig kontakt, weinig beweging, pijnlijke hoeven, kunstlicht.... te weinig te knabbelen. Dit paard gaat..... kribbebijten, sjagrijnig worden, luchtzuigen, weven en problemen krijgen met vertering en voorbeweging.

  • Wat zouden we kunnen doen om met de beperkte mogelijkheden die er zijn, toch meer natuurlijke componenten in zijn omgeving te introduceren?

    • open front stallen in combinatie met groepshuisvesting.
    • uitloop op een verharde ondergrond
    • voer op de grond aanbieden
    • minimaal 1 uur per dag buitenrit of wandeling
    • weidegang met sterk zode vormende grassen en planten
    • mogelijkheid om de hoeven te baden

Indien de weide klein is en in de winter voor de zode wordt gevreesd kan men een (beton) pad aan de zijkant aanleggen, waarbij voerplaats bijvoorbeeld voor wordt gemaakt en de watervoorziening aan de achterkant van het perceel. Langs het pad kan een afscheiding gemaakt worden om te voorkomen dat het gras kapot getrapt wordt

Technische informatie om bovenstaande te realiseren kan aangeleverd worden.