Case Studies Paarden

DJARO

Ras: Andalusier
Leeftijd: 9 jaar oud
Probleem: hoefkatrolontsteking fase 4

Onderstaande is het verhaal van Djaro, een trotse Andalusier, opgeschreven door Carien, eigenares:

”Djaro is nu ongeveer 9 jaar en sinds maart 2006 is HKO bij hem geconstateerd. Hiervoor was hij ca. 2 maanden onregelmatig in draf. De eerste tijd was het niet echt zorgwekkend want na het inrijden (10 min) liep hij weer regelmatig. De klachten verergerden echter plots, flinke kreupelheid in stap, waarna ik een dierenarts erbij heb gehaald. Deze heeft door middel van verdovingen gekeken naar de locatie van de klacht. Na de 2de spuit van onderen liep hij iets beter en de DA besloot foto´s te maken van zijn rechter voorbeen. Hieruit werd HKO fase 4 geconstateerd met uithollingen in het straalbeen in de vorm van ballonnen. De DA heeft toen de tijd genomen om alle behandelmethodes met mij op een rijtje te zetten. Hoefijzers eronderuit mocht ik van hem proberen, de hoefsmid was hierover echter zeer negatief en zei dat hij meteen kreupel zou zijn. Het inspuiten van het gewricht vond ik geen goede behandelmethode aangezien het gevolg behandeld wordt en niet de oorzaak. Dit hebben we dan ook niet gedaan. Wel heeft Djaro een infuus gehad met het middel Tildrin. Dit middel zou het botvlies tot rust brengen en de ontsteking hierdoor verminderen, er werd gesproken van een herstellende werking al was de DA hier wel sceptisch over. Deze Tildrin zou 3 tot 6 maanden in zijn bloed blijven.

De kreupelheid bleef echter in stand en Djaro heeft zo´n 3/4 jaar rust en zoveel mogelijk weidegang gekregen. Hierbij was hij weken kreupel maar leek hij ook periodes van regelmatigheid te hebben. Heb hem echter in die tijd niet belast. Op dat moment had hij nog hoefijzers.

In november 2006 heb ik het besluit genomen om hem te verhuizen naar Rott waar hij zoveel mogelijk weidegang kreeg. Toen hij gewend was (eind november, begin december) heb ik DAP Bio Mentor gevraagd om de hoefijzers te komen verwijderen aangezien ik deze optie toch een kans wilde geven. Ook een frisse blik op Djaro deed mijn ogen openen. Een paard met HKO fase 4 dat vrolijk door de wei rent...het kan erger...Sinds dat Djaro dag en nacht op de wei stond was zijn kreupelheid verdwenen.

Voorzichtig (op aandringen van jullie) ben ik begonnen met wandelen en langzaam groeide mijn vertrouwen in de regelmatigheid van Djaro. Onderweg klom ik er steeds vaker op en Djaro leek plezier te hebben in onze tochtjes. Pijn kon ik in ieder geval niet ontdekken. Rond januari/februari 2007 ben ik weer gaan rijden waarbij hij wel last had van gevoeligheid aan de hoeven door alle kiezelpaden, maar onregelmatigheid door de HKO kon ik niet constateren. De gevoeligheid aan zijn blote voetjes wordt steeds minder en Djaro durft al te draven op paden met steentjes! Uiteraard kiezen we waar mogelijk de grasberm om zijn hoeven zoveel mogelijk te sparen.

Momenteel ga ik zo´n 2 a 3 keer per week rijden waarbij we tochten maken van gemiddeld zo´n 2 a 3 uur. Hierbij hoef ik eigenlijk geen rekening meer te houden met onregelmatigheid, hij wil met alle plezier (op zachte stukken) draven en galopperen. Ook langere tochten bleek Djaro zonder problemen aan te kunnen, we hebben zelfs een tijdje geleden 17 km gereden en de dag erna was Djaro nog steeds regelmatig!!!
Met dressuur rijden en springen ben ik wel nog steeds voorzichtig. Dressuur rijden doe ik af en toe tijdens de buitenritten in de bak in het bos. Wel let ik erop dat ik niet langer dan 20 min. dressuur rij. Vorige week heb ik hier zelfs met hem gesprongen en hij leek er erg veel plezier in te hebben.
Na zo´n 10 sprongen vond ik het genoeg maar Djaro was nog lang niet moe :-)Ook het voeren hebben we met behulp van jullie aangepast op zijn behoeften. In de zomer leeft hij alleen op gras en na het rijden krijgt hij wat muesli met knoflook en biergist. In de winter (2 a 3 maanden) krijgt hij veel hooi en een 1/2 schep onderhoudsbrok en 1 1/2 schep muesli per dag. Hiermee doet Djaro het prima, heeft boordevol energie maar staat niet meer op ontploffen. Van de winter was hij wat aan de smalle kant maar dit is weer goed gekomen nadat hij weer gras onder zijn neus kreeg. Wat meer hooi komende winter denk ik.

Al met al een super succes story dus!!! Het HKO verhaal blijft wel nog steeds in mijn achterhoofd en ik betrap mezelf erop nog steeds rekening te houden met periodes van kreupelheid. Al is dit sinds zijn verhuizing niet meer voorgekomen! De tijd zal het leren... Heb wel plannen om in oktober mee te doen aan een oriëntatierit (van ongeveer 25 km) in Zutendael, maar daarvoor moet ik hem eerst op een trailer krijgen...”

  Carien,  juli 2007