Case Studies Paarden

DJ (Docs J Deltabrand’)

Ras: Paint
Leeftijd: 10 jaar oud
Probleem: hoefkatrolontsteking +4

Hij is in juni 2006 bij ons gekomen, met het verhaal kreupelheid en ‘hoefkatrol 4’.

Zijn vorige eigenares heeft eerder bij ons de cursus naturlijk bekappen gedaan en heeft DJ direct naar ons overgedaan, om hem een tweede kans te geven. We zijn blij met zulke bewuste mensen, omdat zoveel paarden eerst uitzichtloze behandelingen  zoals orthopedisch beslag e.d. moeten doorstaan om vervolgens toch door de verzekering  ‘overgenomen’ te worden, wat vaak een doodvonnis betekent.

Na een trainingssessie was de toestand van DJ zo verergerd dat hij bijna niet meer kon lopen. Toen hij bij ons aangekomen was, kon hij ook nauwelijks zijn ene voet voor het andere zetten. Maar zijn gewicht op de achterhand, waardoor het meer op ‘bevangenheid’ leek. Zijn hoeven waren te omschrijven als ‘kwetsbaar’. Dun van onderen en een dunne wand, ondergeschoven, met neiging tot ‘flaren’.

  

  

15 juni 2006 aangekomen. Zijn hoeven voor de eerste bekapping bij ons.

In de kudde probeerde hij zielig schuifelend de uitvallende leidmerrie te ontwijken of als de kudde wegging, deze te volgen. De ‘kuddedrang’ is één van de sterke peilers waar de genezing van dit soort paarden op rust. De dwang om constant te bewegen en te volgen is sterk. Het paard, zijnde een vlucht – en prooidier is niet graag apart van de kudde. Vooral niet als hij ook nog kwetsbaar is. In het wild is dit een recept om op het menu van een wolf of poema te komen.

Voorzichtig aan zijn we begonnen met wandelen in de heuvels. Eerst met hoefschoentjes aan, later met steeds minder hoefbescherming.  
DJ herstelde snel. Na 6 maanden was er niet veel meer van zijn problemen te zien. Wel bleef hij lang een voorkeur voor ‘de berm’ houden. Dit is volgens ons ook meer ‘psychisch’ dan werkelijk pijn. Een beetje pijn is nuttig en een harde, stenige ondergrond stimuleert de zool om te verdichten.

Soms nemen we de schoentjes mee, voor als er nog lange steenachtige stukken komen ‘zonder berm’.

In het begin sprong hij vrij snel in galop aan, waarschijnlijk omdat draven nog niet echt comfortabel voor hem was. Nu draaft hij meer, wat een teken is van verder herstel. Zijn draf is nu ruim en soepel, met een licht verende rug. Zijn galop is soms zo langzaam dat het bijna ‘vertraagd’ lijkt. Echt een genot om op te rijden.

Zijn hoef groeit nog niet snel, ongeveer de halve groeisnelheid van normaal. Wel is de wand dikker geworden.

　

Met gemak gaat hij nu zonder hoefbescherming op buitenritten mee van 8 km, waarbij pittig gereden wordt. Meneer is verkeersmak en luistert heel goed naar de stemhulp, zodat je bijna geen been hoeft te gebruiken. Alles bitloos en met alleen een ‘bareback pad’.

Laatst is hij meegegaan op een demonstratie bij de paardenmarkt in Nuth, samen met Lemanda. Na de demonstratie moest hij natuurlijk veel kinderen op zijn rug verdragen.

Wat opvalt aan zijn eetgedrag is zijn voorkeur voor paardebloemen. In het voorjaar eet hij bijna niets anders. In de zomer is hij fan van Artemisia (bijvoet). Tussendoor heet hij altijd takken.

Al met al een heel leuk paard en een mooi succesverhaal!.