Een wolf eet alles vers of redelijk vers. Soms worden er restanten van de prooi begraven om als voorraad voor mindere tijden. In ieder geval is het op die manier onbereikbaar voor vliegen, maar echt fris is het niet. Toch kan een wolvenmaag dit aan.

In de winter eten wolven vaak wat grotere prooien, die vaak met behulp van andere wolven gevangen wordt. Ze gaan dan als eerste voor de pens en darmen en organen. Onderhuids vet is ook favoriet. Later komen de spieren (vlees) aan bod, dat vaak als een soort toetje van het bot gekauwd wordt.

In de zomer leven ze vaak van kleinere prooien (muizen, prairiehondjes, vogels, vissen, insecten, kikkers e.d. ). De kleinere prooien worden met huid en haar opgegeten (jonge wilde zwijnen !). Gras, planten, vruchten en bessen worden ook gegeten. Kadavers en vleesresten worden gegeten in gebieden waar veel mensen wonen (Italië). Ook honden en vossen vallen wel eens ten prooi.

Via de darminhoud van het prooidier krijgen ze ook (voorgeweekt) plantaardig materiaal binnen. Er wordt graag op stokjes en zo gekauwd, die dan ook gebruikt worden om samen mee te spelen.

Maar niets wordt gekookt of gebarbecued. En er bestaan ook geen lage energie herten of puppy konijnen. Oudere wolven eten gewoon minder en groeiende dieren eten meer. Vaak mogen de pups en jonge dieren als eerste ‘aan tafel’.

Wolven kunnen zich heel goed aan voedselomstandigheden aanpassen. Ze zijn in staat om in één keer een grote hoeveelheden voedsel op te nemen (tot 9 kilo !), maar ook om dagenlang te vasten. De gemiddelde voedselopname varieert enorm, maar de volgende trend is diverse studies waarneembaar: een wilde wolf heeft 2 tot 4 maal zoveel nodig als een wolf in gevangenschap. Jonge groeiende dieren hebben 2 tot 3 maal zoveel nodig als volwassen dieren.

Vele deskundigen zijn van mening dat het verhitten (=denatureren) van eiwitten leidt tot de vorming van eiwitcomponenten die superallergene eigenschappen hebben.

Bovenstaande is richtsnoer voor een gezond hondenleven.

• Dieren die vers voer eten ten opzichte van droogvoer:
  • hebben geen mond – of vachtgeur,
  • zijn slanker en bespierder,
  • produceren minder ontlasting, die bovendien harder en donkerder is,
  • groeien minder snel, maar wel gelijkmatiger,
  • zijn later uitgegroeid en hebben geen groeipijnen
  • zijn minder ‘artrose gevoelig’
  • hebben geen of minder last van vlooien
  • hebben geen huidproblemen
  • zijn levendig en hebben zin in alles (iets wat ik vaak hoor na de overschakeling.

Fokken en vers voer is een uitstekende combinatie om tot zeer goede resultaten te komen.

De ingrediënten voor het voer kunnen dus zeer gevarieerd zijn en afwisseling is noodzakelijk om bepaalde tekorten te voorkomen. Daar hoeven we trouwens niet zo bang voor te zijn als iedereen ons wil doen geloven. We gaan voor ons zelf toch ook niet continue afwegen en uitrekenen of we het wel goed doen. Dit is ook onzinnig omdat de opneembaarheid van diverse onderdelen niet bekend zijn. Bij het ‘bijsturen’ van vitaminen en mineralen worden vaak de fouten gemaakt dat deze de opneembaarheid en stofwisseling van andere stoffen beïnvloeden.

Eiwitten, vetten en koolhydraten
Als eiwit bron kan allerlei soorten vis of vlees dienen. Geen varkensvlees. Vleesresten op karkas of graat is ook goed. Rauwe vissenkoppen zijn ook o.k. of soeplappen die over de datum zijn b.v. Wat ik wil zeggen is: het hoeft geen haasbiefstuk te zijn. Af en toe lever, nieren, longen en ander orgaanvlees is ook perfect. Een rauw ei is ook goed. Lever is een goede bron voor vitamine A. Geef wel lever van dieren die jong zijn geslacht en/of biologisch gehouden worden.

Bonen en erwten moeten wel goed doorgekookt worden. Gefermenteerde soya als Tofu, Tempeh of Miso zijn ook prima.

Vis is als leverancier van omega’s bekend. De kwaliteit van visolie en levertraan olie kan verschillen. Kijk uit met oliën die niet in de koeling bewaard hoeven te worden. Dierlijk, rauw vet is niet ongezond, integendeel, het geeft o.a. ook de mogelijkheden om de vetoplosbare vitamines tot zijn recht te laten komen.

Plantaardige vetten en oliën zijn ook goed, als ze maar niet kunstmatig ‘hard’ gemaakt zijn. In het algemeen voldoet lijnzaad (olie) en teunisbloemolie als omega leverancier goed. Maar ook de ‘gewonere’ oliën uit de zonnebloempit of olijf goed. Dit verhaal geldt niet voor katten; deze kunnen beter visolie verteren.

Plantaardige suikers worden van nature (bijna) niet opgenomen. Dit geldt in zeer hoge mate voor de kat en de fret.

De hond lust wel graag fruit; suikers uit fruit zijn ook niet zo’n probleem. Suikers uit rijpe granen zijn geen hondenvoer. Als tussenoplossing kunnen de (weinig glycogene) granen als zilvervliesrijst, quinoa, millet en amaranth dienen.

Micro-organismen en enzymen
Rauwe pens bevat een keur aan ‘klein leven’, wat voor uw hond zo belangrijk is om een gezonde microflora in de darm te krijgen. Verder rauwe zuurkool, Biogarde Yoghurt, Creme Fraiche, zuurdesembrood etc. Dat uw hond af en toe een paardenvijg eet is niet zo erg. Verder zijn er goed bruikbare probiotica (Mifloran b.v.) op de markt. Rauwe alvleesklier zorgt voor een aanbod van enzymen als er problemen met de vertering bestaan.

Groenten en fruit
Er is eigenlijk maar weinig wat ze niet mogen hebben. Rauw ui zijn ze niet zo gek op. Aardappels zou ik vermijden.

Wortel, appel en rettich b.v. raspen en direct over het voer strooien. Sommige honden zijn gek op Advocado.
Koolsoorten, broccoli e.d. goed voorweken. Sla, andijvie en spinazie zijn wat te rijk aan bepaalde stikstofverbindingen.

Kruiden
Alle kruiden die routinematig voor de mens gebruikt worden zijn geschikt. Maar ook ‘onkruiden’ zoals paardebloem, varkensgras, hondsdraf, brandnetel etc zijn welkom.

Supplementen
Voor de Calcium en Fosfor voorziening zijn rauwe botten het meest geschikt. Het beste zijn platte botten als ribben, schouderblad, staarten etc. Kippenbouten met bot zijn goed geschikt.
Belangrijk: nooit koken die botten. Dan pas worden ze gevaarlijk en splinterig.
Als je de botten te eng vindt kan je ook supplementen in de vorm van calciumcitraat en fosfor citraat krijgen.
Missing Link is een goed supplement. Verder kan de biergist, spirulina, algen, wieren, gerstsap etc allemaal (afwisselend) toedienen.

Bereiding
Vlees, vis en eieren rauw geven. Gebruik ingevroren vlees, omdat dit invriezen een aantal mogelijk schadelijke parasieten (lintworm, toxoplasma, sarcocystes) afdoodt. Bonen, erwten en granen wel goed doorkoken. Groenten voorweken.
Voor Salmonella infecties zijn dieren niet zo gevoelig, maar mensen wel. Hygiëne goed betrachten zodat er geen kruisbesmetting mogelijk is (rauwe kip met de hand aanraken en vervolgens de salade voor jezelf met besmette handen gaan voorbereiden).

Vaak zien we bij de overgang op ‘vers’een periode van diarree optreden die 1 tot wel 10 dagen kan aanhouden. Vaak hebben dieren die eerst op Eukanuba of Pedigree brokken gestaan hebben de meest last van de overgang.
Is wenperiode te extreem: de hoeveelheid vers terugbrengen en licht de kook erover laten gaan.

Probeer er een sport van te maken uw hond op ‘afval’ van de menselijke dis te voeren, met behoud van bovenstaande principe’s.

Als u weinig tijd of geen zin om zelf te bereiden, zijn er ook uitstekende diepvriesvoeders te verkrijgen: Carnibest, Duck, Energique, Bandit om maar enige te noemen. Wij werken het meest met Carnibest omdat hier geen vulstoffen worde gebruikt. Bandit is een biologisch rauwvoer. Indien ondanks alles het niet lukt om rauw voer te geven is Farmfood een goed droogvoer dat uitstekend combineert met rauw voer.

Hoeveelheid
Voer uw dier naar conditie: ribben voelbaar, maar niet zichtbaar. Een mooi ingedeukte lendenpartij die van de zijkant gezien schuin richting bekken naar boven loopt. Een richtlijn is 20 gram per kg lichaamsgewicht. Voor jonge dieren twee tot driemaal zoveel; een en ander afhankelijk van conditie, beweging en stofwisselingsniveau. Ze moeten het eten binnen een half uur op hebben. Daarna wegpakken en de volgende dag minder geven

Variatie is het kernwoord, waarbij vasten ook wordt gerekend.